Van VvdM-winnaar Frans van Hilten is de tweede roman Alles Stroomt verschenen bij uitgeverij U2pi! Zie ook het artikel hieronder.

Wie is wie

We kregen van de schrijvers de vraag om meer transparantie. Daarom schrijven we hieronder in het kort wie wij zijn.

We hebben regelmatig nieuwe juryleden en/of illustratoren en proberen deze pagina zo up-to-date mogelijk te houden.

De redactie

Maarten woonde jarenlang tussen de eenzamen en de armen in het afvoerputje van Parijs en leerde zichzelf woord voor woord en zin na zin schrijven in de bibliotheek van Beaubourg. 
Tegenwoordig woont hij met vrouw en gezin in een bovenwoning/penthouse(het is maar hoe je het ziet) in Amsterdam Westerpark. Zijn verhalen worden vaak magisch-realistisch genoemd, maar zelf spreekt hij liever van absurdisme.
In 2019 richtte hij VvdM op omdat hij ervan overtuigd is dat beginnende schrijvers van iemand moeten horen dat ze gewaardeerd worden. Hij weet zelf maar al te goed hoe donker, onzeker en eenzaam het leven van een beginnend schrijver kan zijn.
Maartens literaire helden zijn: Dostojewski, Hemingway, Faulkner, Celine, Salinger, Vonnegut, Wolkers, Steinbeck, Tolstoj, Chiang, Saro-Wiwa, Marquez, Orwel, Sartre, Borges, Poe, Wilde, Lem, Greene, Camus, Kafka, Garsjin, Bellow, Hiraide, Platonov, Conrad, Toergenjev, Mann en natuurlijk de gebroeders Strugatsky. Murakami leest hij graag als guilty pleasure
Hij heeft weinig waardering voor: Mulisch, Remarque, DeLillo, Grass, Houellebecq, Miéville, Saramago, Bukowski, Pynchon en Joyce (alhoewel hij voor die laatste twee misschien gewoon te dom is.)
Maarten is niet zijn echte naam. Hij gebruikt deze naam uitsluitend voor VvdM en wel exact sinds de sterfdag van Maarten Biesheuvel.

Thomas heeft ooit een studie biologie tot op bachelor niveau afgerond en is uiteindelijk afgestudeerd op duurzame energie techniek. Een aantal jaren heeft hij geprobeerd om binnen de energiesector verandering aan te jagen, maar daarvoor bleken zijn opvattingen maar zelden te stroken met die van de grote beleidsmakers. Inmiddels werkt hij voor zichzelf als datastrateeg. Dat betekent vooral dat hij niet overdreven veel werkt, maar daardoor wel veel kan lezen en schrijven. Hij heeft een caravan op een camping in de buurt van zee waar hij graag zit als zijn gezinsverplichtingen dat toestaan.
Hij heeft vooral gepubliceerd in tijdschriften over wielrennen. Daarin schreef hij verhalende columns, interviews, boekrecensies en andere artikelen. De eerst echte fictie-publicatie laat nog even op zich wachten.
Qua schrijvers leest hij, ondanks zijn lage literaire status, graag Tim Krabbé. Verder ook Paul Auster, Murakami, Raymond Chandler, de korte verhalen en essays van Raymond Carver. Recente ontdekking zijn de korte verhalen van Mensje van Keulen en Stephen King (hij dacht dat hij alleen maar lange epische werken schreef, maar dat blijkt dus helemaal niet zo te zijn), Rob van Essen, Anton Valens, Anne Tyler (vroege werk) en hij is toch stiekem ook wel liefhebber van the great American Novels zoals de laatste van Franzen, John Irving, John Steinbeck, dat soort schrijvers. In algemene zin houdt hij van boeken en verhalen waarin spanning zit en waarin iets gebeurt. Hij heeft vaak (maar niet altijd) moeite met moderne, plotloze literatuur.

Jill heeft zich in mei 2023 als webredacteur bij Verhaal van de Maand aangesloten. Zelf heeft ze ook altijd veel geschreven, met af en toe een klein succesje als winnaar, short- of longlister van verhalenwedstrijden. Ze heeft ook een aantal schrijfcursussen gevolgd, o.a. via de Schrijversacademie. Na jarenlang als neurowetenschapper te hebben gewerkt heeft ze eind 2022 haar baan opgezegd om zich vol op de literatuur te storten. Ze werkt aan haar debuutroman en wanneer ze hier het overzicht in verliest - wat regelmatig gebeurt - stort ze zich op (zeer) korte verhalen. Ze vindt het belangrijk dat nog niet gedebuteerde, (relatief) onbekende schrijvers een kans krijgen hun verhalen naar buiten te brengen en draagt hierom maandelijks met plezier bij aan Verhaal van de Maand.
Zelf leest ze zo'n honderd boeken per jaar maar probeert ze hier geen wedstrijd met zichzelf van te maken. Een favoriet die als eerste in haar hoofd opkomt is altijd The secret history van Donna Tartt, maar eigenlijk leest ze de laatste jaren vooral heel veel Nederlandstalige literatuur. Om spaarzaam met haar geld en de beperkte ruimte in huis om te gaan is ze lid geworden van de bieb, ruilt ze veel boeken en probeert ze, niet altijd even succesvol, nieuwe boeken enkel van debutanten te kopen. Om de zoveel jaar herleest ze alle Harry Potters...

De juryleden 

Jurylid F1 is er in januari 2023 nieuw bijgekomen. Ze is moeder, 33 en heeft een grote passie voor filmscripts, al schrijft ze zelf liever columns of verhalen voor 9 tot 12-jarigen. F1 is te ongeduldig om een verhaal van ruim 32.000 woorden volledig af te ronden, dat lukt alleen maar met een mascotte langs de zijlijn die deadlines in de gaten houdt. Daarom stort ze zich in haar vrije tijd op andermans korte verhalen via VvdM voor afleiding van het langdurige herschrijven van eigen verhalen. F1 is het perfecte voorbeeld van een debutant die in het zelf publiceren nét wat meer spaargeld had moeten hebben. Ook weet ze hoe kwetsbaar een beginnend schrijver zich kan voelen en wil daarom via VvdM nieuwe schrijvers dat ene duwtje in de rug geven. De schrijver die F1 nu leest is Griet op de Beeck. Billy Summers van Stephen King is het boek dat ze vorige maand las. En thuis wordt er uit Kapitein Onderbroek en De Kleine Kapitein van Paul Biegel voorgelezen...

Jurylid G1 is een Vlaming die nu in West Vlaanderen woont maar uit de Antwerpse polderklei geboetseerd is. In Antwerpen volgde hij vier jaar de Academie voor schrijfkunst, waarbij het laatste jaar gereserveerd werd voor je eindwerk. Tijdens het schrijven ervan kreeg hij feedback van schrijver Erik Vlaminck. Na inlevering van het ding besloot de directie van de Academie zijn manuscript naar een uitgever te sturen. Zijn eerste roman belandde vervolgens op de shortlist van beste debuten en op die van de tweejaarlijkse provinciale prijs voor proza. Geen prijs, hij won wel aan zelfvertrouwen. Zijn volgende manuscript zond hij naar de Nederlandse uitgeverij 'De Geus'. Na vier maanden wachten kreeg hij een excuusbrief en mocht hij komen, de hoofdredacteur Ad vanden Kieboom wou het uitgeven mits het fiat van een tweede redacteur. Die keurde het af, omdat de spanningsboog niet ver genoeg doorliep. Terecht. Met een derde manuscript liep het beter; hij nam deel aan een schrijfwedstrijd voor manuscripten en hoewel het zijne met zestigduizend woorden de grens van dertigduizend ruim overtrof werd het toch opgepikt door een uitgever die bereid was om het in de markt te plaatsen. Dat was in 2018. G1 heeft tot 2022 in de Academie van Kortrijk een driejarige cursus 'Woord' gevolgd bij Jonas Bruyneel die hem veel bijgebracht heeft. Hij is nu schrijvende aan een volgend werk (nu 270 blz) met de werktitel 'De poëzie van het ontsnappen' en hoopt het dit jaar af te hebben. Ook nam hij tweemaal deel aan een schrijfwedstrijd, met succes. Eenmaal eerste, een keer tweede. Hij moet zich geregeld over de drempel trekken om te schrijven. Wanneer hij aan verschillende dingen tegelijk kan werken, lukt het beter. Hij zit ook graag op een terras van een café met mensen rondom me te schrijven. Soms luistert hij gesprekken af en noteert het typische taalidioom. Het jureren van de korte verhalen op deze site doet hij graag, er zit geregeld werk tussen waarbij zijn mond openvalt en waarvan hij leert. Het is wel veel werk. Hij denkt niet dat je kunt schrijven als je nooit wat leest, nooit een cursus volgt, nooit aan schrijfwedstrijden meedoet, of geen enkel boek over schrijven leest. Onderschat het niet als leerling-schrijver (waar hij zichzelf toe rekent) dat schrijvers van formaat, net als concertpianisten, kunstschilders en beeldhouwers, verschillende manieren kennen waarop ze alles wat ze doen, kunnen doen. Kennis vervangt het geniale niet, maar als je talent wat wordt ondersteund door een sterke techniek word je hopelijk een literaire meester. Schrijf dus zo vaak je kunt, laat je werk door medecursisten en docenten lezen, niet door je nooit lezende vrienden of familie want die vinden wellicht alles goed.

Jurylid G2

Jurylid J1 is een fervent lezer, van Nederlandstalige romans, klassiekers, vertaalde literatuur die ze met haar internationale boekenclubje leest, maar ook van poëzie en van bijdragen op (online) literaire platforms. Ook schrijft ze zelf graag en veel. Als aspirant debutant weet ze dat weinig zo belangrijk is als het delen van je werk en feedback ontvangen. Ze vindt het daarom een eer om andermans verhalen via VvdM te mogen lezen en hopelijk een (bescheiden) bijdrage te kunnen leveren aan hun schrijfproces. Favorieten uit de oude, Nederlandstalige doos zijn Connie Palmen, Anna Enquist en boven alles en iedereen Renate Dorrestein.

Jurylid J2 werkt als boekhouder, schrijven doet hij derhalve in de avond- en weekenduren. Omdat hij zijn leven vooral doorbrengt met cijfers, duurde het lang voordat hij doorhad ook een liefde voor letters te hebben. Boeken lezen was vanaf zijn jongste jeugd een integraal onderdeel van zijn leven, dat hij zelf een boek zou kunnen schijven, drong pas veel later tot hem door. In zijn digitale archiefkast liggen verschillende manuscripten stof te vangen. Onlangs mocht hij een van deze verhalen afstoffen en op dit moment is hij bezig met de eindredactie van wat dit jaar nog een historische roman gaat worden. Na een aantal jaren als schrijver meegedaan te hebben aan diverse wedstrijden, is hij in de laatste tien jaar jurylid geweest bij in totaal vier verschillende schrijfwedstrijden. Ook J2 heeft zo zijn literaire voorkeuren, waarbij schrijvers als Graham Greene, J.D. Salinger, Lev Tolstoj en Franz Kafka zeker genoemd mogen worden. Als je hem vraagt om snel drie boeken mee te nemen om nog eens te herlezen zal hij vandaag kiezen voor The Magus van John Fowles, A Fairly Honourable Defeat van Iris Murdoch en Leven en Lot van Vasili Grossman. Mocht je dit laatste boek nog niet gelezen hebben, maak hier dan snel tijd voor vrij.

Jurylid J3 is een Brabander, geboren in 1972, die sinds november 2023 jurylid is bij VvdM. Hij vindt het belangrijker dat een verhaal boeit dan dat het aan alle literaire regels voldoet. Prachtig voorbeeld daarvan vindt hij het werk van Stephen King. Diens eerste roman, Carrie, werd ongeveer 30 keer afgewezen door uitgeverijen voordat het een groot succes werd. En zelfs nu nog, na meer dan 300 miljoen verkochte boeken, wordt zijn werk door veel critici en collega-auteurs afgedaan als van geen enkele artistieke of literaire waarde. Jurylid J3 vindt die kritiek verre ondergeschikt aan de mening van de gewone lezer die leest voor het plezier. Want zo leest hij zelf ook: met zijn 'plezierbril', niet met zijn 'professorbril'. En op die manier probeert hij ook zelf af en toe een kort verhaal te schrijven, met meer aandacht voor de inhoud dan voor de regeltjes en technieken. Dus wil je graag iets schrijven en heb je een idee of inspiratie, maar ben je bang dat je niet alle spelregels kent? Laat je niet ontmoedigen! Schrijf het op, laat het lezen aan familie, vrienden, kennissen of collega's, stuur het naar VvdM, doe iets met de kritiek, en het zal steeds beter gaan. Maar bovenal: schrijf voor je eigen plezier en voldoening. Want een idee zal niet stoppen met jeuken totdat je het aan het papier hebt toevertrouwd. Heel erg veel succes en schrijfplezier toegewenst!

Jurylid L is potverdikkie al 68 jaar, maar noemt zich laatbloeier-van-het-eerste-uur. Recent lanceerde hij z’n blog waar hij zijn (ultra) (korte) verhalen plaatst, columns, interviews en hertalingen van beroemde songs. En… waar gasten een verhaal kunnen plaatsen. Hij schrijft columns voor pakweg de helft van de wijkbladen in zijn stad en heeft eind 2021 zijn eerste boek gepubliceerd. Aan zijn tweede - over een jonge, Oekraïense scherpschutster die na WO II de SS-moordenaar van haar familie opspoort - begon hij twee maanden voordat (!) in februari 2022 de oorlog in Oekraïne uitbrak. Het manuscript ligt bij enkele uitgevers, maar die verdenkt hij nog effe van leesblindheid. Favoriet leesvoer? De sportkrant op maandag. Maar ook las hij veel oorlogsromans, psychologische romans en een paar Stephen Kings - maar die pruimt hij niet zo. Momenteel leest L. de detectives van M.J. Arlidge, die ook drama- en crimeseries schrijft voor o.a. de BBC. Jureren voor VvdM vindt L. bijzonder en heel leuk om te doen en regelmatig denkt hij: waarom heb ik dit niet geschreven..?

Jurylid M4: Mijn schoorsteen rookt omdat ik mij overdag met cijfers bezighoud, maar in mijn vrije tijd geef ik de voorkeur aan letters. Ik ben opgeleid aan de Schrijversacademie waar ik de Thriller specialisatie heb gevolgd en onlangs ben ik gestart met de opleiding Redactie. Tien jaar geleden heb ik mijn televisie de deur uitgedaan - ik kan het iedereen aanraden - de zee van tijd die beschikbaar kwam besteed ik vooral aan het lezen van fictie en het schrijven van verhalen. Mijn debuut laat nog even op zich wachten met name omdat een paar versies in de prullenmand zijn beland vanwege voortschrijdend inzicht. Op mijn e-reader lees ik wekelijks een boek uit. Ik houd (nog steeds) van Nicci French en Isabel Allende, maar ook van de IJslandse thrillers van Yrsa Sigurdardottir en het debuut van Delia Owens kan ik erg genieten. Verder ben ik moeder van twee tieners die helaas geen boek openslaan ¬ zelfs niet na een beloofde financiële vergoeding per gelezen boek. Ik ben dan ook erg enthousiast als er young adults op de longlist blijken te staan. Jureren voor VvdM vind ik geweldig en met heel veel plezier lees ik de ingezonden anonieme verhalen - er zitten echt juweeltjes tussen. Blijf vooral insturen ook al heb je de longlist niet gehaald. De jury is zeker niet unaniem; mijn top drie komt vaak niet overeen met de einduitslag. Ik beoordeel voornamelijk of het verhaal boeiend is: wil ik graag doorlezen en ben ik nieuwsgierig hoe het afloopt. Een mooie plottwist kan ik erg waarderen. Ook doe ik niet moeilijk over een paar schrijfmissers, maar een verhaal vol spellings- en grammaticafouten leest nu eenmaal minder lekker. Veel schrijfplezier!

Jurylid S1 is sinds februari ’24 betrokken bij VvdM. In het dagelijkse leven is hij ondernemingsadviseur en zet hij zich er voor in dat zijn adviezen en ontwerpen opdrachtgevers motiveren en ondersteunen om te veranderen. Naast zakelijke teksten schrijft hij puur voor zijn plezier verhalen die hij plaatst op diverse internetfora. Hij leest graag en veel, vooral nieuw uitkomende (literaire) romans, biografieën en vakliteratuur. Daarnaast kan hij een goed kort verhaal zeer waarderen, vooral als het hem binnen een paar honderd woorden vastpakt en bij voorkeur een verrassende wending heeft. Basisvoorwaarden zijn dat de verhaallijn van begin tot einde intrigeert en onze mooie taal goed en vooral niet bombastisch wordt gebruikt. Als jurylid van VvdM wil hij met een open geest lezen en dito jureren, bondig, constructief, liefst met een compliment dat het top was of anders met wat adviezen als het beter kan.

Jurylid W1 woonde en werkte vele jaren in de VS en in Frankrijk (maar nu in Nederland). Hij verdient uitstekend de kost met schrijven. De non-fictie van zijn werk biedt meer dan voldoende ruimte voor creatief schrijven en de fictie die hij schrijft in zijn vrije tijd heeft vaak non-fictie elementen. Lezen en schrijven in het Engels (Amerikaans) en Frans is geen probleem, maar Nederlands blijft toch zijn grote liefde. Veel schrijvers van Franse korte verhalen, ook jonge schrijvers, bezondigen zich aan bombastische mooischrijverij. Amerikaanse schrijvers zijn te vaak commercieel, schrijven wat de lezer wil lezen. John Irving is zijn favoriete schrijver. Jurylid W1 gelooft in minder=meer, terwijl John Irving gelooft in meer=beter, maar wat een geweldige verhalenverteller is dat!
Qua korte verhalen heeft hij een zwak voor situationele schetsen zoals die van Lucia Berlin en J.D. Salinger (“A good day for banana fish” van Salinger is het beste korte verhaal dat hij (tot nu toe) heeft gelezen). Qua genre is SciFi zijn oude liefde, maar hij houdt vooral van verhalen waar de schrijver de randen van de geloofwaardigheid opzoekt. In een goed kort verhaal weet de schrijver de lezer mee te slepen in iets wat eigenlijk niet waar kan zijn. Een goed kort verhaal begint, naar de mening van dit jurylid, met fantasie. Veel schrijvers hebben te weinig fantasie en die kunnen beter een andere hobby kiezen. Verhaalopbouw, karakterontwikkeling, spanningsboog, een verrassing of mooie twist aan het slot, dat kan een schrijver allemaal leren door veel korte verhalen te lezen. Voor goede taalbeheersing kun je schrijfcursussen volgen. Maar fantasie, dat heb je of heb je niet.
Het doel van jurylid W1 is steeds meer schrijven en steeds minder werken. Zijn grootste zwakte is eindeloos blijven prutsen aan een verhaal. Er kan altijd een woord anders, een zin geschrapt, een dialoog beter. Hij schreef tien jaar aan zijn eerste roman (uitgegeven in 2015) en schrijft nu al weer acht jaar aan een korte verhalenbundel (publicatie verwacht in 2025). Zijn omgeving denkt dat hij korte verhalen beschouwt als vingeroefeningen voor zijn tweede roman. Hij weet wel beter.

De illustratoren


Jan-Robert van der Aa schrijft, omgeven door het ruisende Zoniënwoud, fantasyverhalen voor het nageslacht. Hij smukt ze op met gegenereerde afbeeldingen op basis van pentekeningen, schilderijen, etsen, schetsen, krabbels en foto's die hij persoonlijk de voorbije vijftig jaar maakte. Hij herwerkt ze nu met alles wat de technologie hem bieden kan, dus ook Photoshop en Midjourney.

Michele D'Asaro is geboren en getogen in Rome en woont sinds zijn studietijd in Nijmegen. Na omzwervingen in onderzoek en wetenschapspopularisering is hij nu docent wis- en scheikunde voor internationale studenten. In zijn vrije tijd schildert hij graag, een passie die hij eindelijk met de buitenwereld begint te delen na deze jarenlang in de onderste lade te hebben verborgen.

Kelly Driedijk heeft van jongs af aan een passie voor tekenen gehad. Wat begon met potlood of pen en papier is in de loop der jaren geëvolueerd naar het gebruik van een iPad met de app Procreate. Haar inspiratie haalt ze voornamelijk uit de natuur, maar haar tekeningen hebben altijd een stoer randje, vergelijkbaar met tatoeages.

Maaike Everaerts woont in het prachtige Hageland. Ze werkt deeltijds als begeleidster voor volwassenen met een beperking en is daarnaast student aan LUCA School of Arts te Brussel, afstudeerrichting Beeldverhaal. Schilderen en tekenen zijn al van kinds af aan haar passies. Ze laat zich graag inspireren door de natuur en de menselijke invloeden hierin.

Paul van Gelder woont en werkt in Amsterdam. Zijn artistieke werk balanceert tussen het maken van schilderijen en tekeningen, en hij hoopt hiermee een nieuw perspectief of een ander zicht te geven op de verschillende onderwerpen die hem bezighouden of waar hij in opdracht een illustratie voor maakt.

Mariken Maas is als jonge maker gevestigd in Amsterdam waar ze afstudeert aan de Breitner academie. Naast het maken van educatief materiaal voor verschillende instanties is ze druk bezig met haar beeldende praktijk en haar baan in de thuiszorg waar ze ontzettend van geniet.

Cindy van Veldhoven: "Creëren is de rode draad in mijn leven. Altijd al geweest! Het maakt me blij.. Al vele ideeën zijn opgeplopt en verwezenlijkt, daar is illustreren er één van. Binnenkort mijn schildering op de cover van een boek! Ik ben een gelukkig mens ;)"

Tjade Witmaar is beeldend kunstenaar, illustrator en grafisch ontwerper en werkte als zodanig in Nederland en Spanje.

Reacties

  1. Wat is er met jurylid W1 gebeurd? Ontslagen?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou nee, niet dat ik weet...Ik heb tenminste geen ontslag aangezegd gekregen door de Redactie. Ik lees nog steeds met veel plezier de vele verhalen die elke maand binnen komen. Maar ziet u een reden voor mijn ontslag? Met vriendelijke groet, Jurylid W1.

      Verwijderen

Een reactie posten

Literaire Tijdschriften

Iets toe te voegen? Stuur je mail naar VerhaalvdMaand [at] gmail.com!