Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

December 2020

Nota De schrijfster van het verhaal PLAATS RUST, dat eerder als winnaar aangewezen werd door de jury, heeft ons verteld dat zij, zonder dit te weten, tegen het wedstrijdreglement heeft gehandeld. Het verhaal blijkt namelijk al eerder gepubliceerd te zijn. We hebben hier als redactie een gesprek over gehad, met name over wat de gevolgen zijn voor de wedstrijd en of het eerlijk is voor andere schrijvers. Wij nemen de schrijfster absoluut niets kwalijk en geloven in haar goede trouw. Echter om geen precedent te scheppen en om de wedstrijd zo puur en eerlijk mogelijk te houden zijn wij van mening dat we het verhaal moeten intrekken.  Het verschil met de 2e plaats betrof minder dan een tiende van een punt en daarom beschouwen wij het verhaal hieronder als een volwaardige winnaar.  Namens de redactie en de jury, Maarten van Verhaal van de Maand Winnaar december 2020 Lola Martijn van Bruggen Ik leerde Lola kennen toen ik Kasper uitliet in de Rembrandtlaan. Iemand tikte op mijn elleboog, bijna
Recente berichten

November 2020

  Winnaar november 2020 Alles in de wind  Conny Hoogendoorn De wind tiert, buldert, duwt en trekt. Zonder mededogen geselt hij alles wat hij vindt op zijn weg. Ook Nick. Kwetsbaar en onbeschut aan de rand van het water is hij weerloos, een makkelijke prooi. Met een driftige beweging trekt hij zijn mouw over de rug van zijn hand en veegt over zijn wangen. Niet dat het verschil maakt, zijn trui is doorweekt. In een mum van tijd is zijn gezicht opnieuw kletsnat. Regen? Tranen? Om het even, lijkt het. Verdriet overmant hem. Zijn lichaam schokt. ‘Kom hier, Rosa’ fluistert hij. ‘Je bent mijn zusje, je bent mijn zusje.’ Zijn woorden verwaaien in de wind. Hij tuurt naar het onstuimige water van het IJsselmeer en denkt terug aan die bewuste avond. Ook toen had een noordwesterstorm het op zijn dorp gemunt. In de verte knippert de foeilelijke neon van zijn stamkroeg. Rood, wit, groen. Rood, wit, groen. Rood, wit, groen. Hij slaat zijn handen voor zijn ogen. Had hij het echt zo verkeerd gezien? V

Oktober 2020

  Winnaar oktober 2020 Het laatste portret  Danique van der Rijt - de Ridder Adriaan Boers was een beroemdheid op het gebied van de portretfotografie, de beste in zijn vak naar men zei, en vandaag zou hij komen. Rond elf uur werd hij verwacht in het herenhuis aan de Keizersgracht. Neeltje zat met moeder in de lichte voorkamer; en ze wachtte. In alle rust naar het leek, maar vanbinnen was haar hoofd een tollende carrousel. Haar gedachten werden met grote kracht tegen de wand van haar schedel gedrukt, op zoek naar een kiertje om doorheen te glippen. Maar dat kiertje was er niet, Neeltje hield alles hermetisch afgesloten. Haar gedachten mochten niet gaan dwalen. Ook ’s nachts niet. Daarom lag ze soms uren te tellen, tot honderd, tot duizend en verder. Neeltje trok de wollen onderjurk verder omlaag. Het hielp niets, de kou in huis was allesomvattend. Hij was niet alleen in de muren getrokken maar ook in haar botten, een natte kilte die doordrong tot haar ziel. Even sloeg ze haar ogen op u