Brief van het front - Marjolein Greebe - illustratie: Cindy van Veldhoven - België, oktober 1917 Mijn liefste Rose, Ik ben drie keer aan deze brief begonnen en heb elk begin weer van zichzelf losgescheurd. Niet omdat ik niet weet wat ik moet zeggen, maar omdat elke opening aanvoelt als een leugen. “Ik hoop dat het goed met je gaat” is te klein. “Ik mis je” is te vertrouwd. “Ik leef nog” voelt als het tarten van het lot, en ik heb geleerd hier niets uit te dagen. Tijd gedraagt zich vreemd op deze plek. Van een afstand lijkt zij ordelijk, maar van dichtbij draagt zij een ander gewicht. Sommige dagen bezwijken onder hun eigen betekenis. Andere overleven alles.