Mij valt op dat het aantal inzendingen dat bol staat van de grammaticafouten het laatste jaar sterk is afgenomen. Nou heb ik niet de illusie dat dat komt doordat de gemiddelde schrijver beter is geworden in spelling; ook ik gebruik AI om schrijffoutjes uit mijn teksten te vissen. Heel nuttig! Maar AI kan natuurlijk meer, en de verleiding is groot. Steeds vaker zie ik inzendingen voor VvdM, waaraan AI duidelijk heeft meegeschreven. En dat overschrijdt voor mij een grens: ik ga die verhalen niet meer beoordelen. Voor alle duidelijkheid, dit stuk weerspiegelt niet de mening van VvdM of andere juryleden; ik schrijf over hoe ik tegen de inzet van AI voor tekstproductie aankijk. Iedereen mag er een eigen mening op nahouden. Dit is de mijne. Op de eerste plaats is er een ethisch dilemma. Miljoenen teksten van auteurs worden zonder toestemming gebruikt voor het trainen van de taalmodellen. Auteursrechtelijk is dit grijs gebied; de techbedrijven beroepen zich op ‘fair use’, maar talloze auteurs...