Het heldere uur - Piet Post - illustratie: Miranda Litjens - Ik ga altijd later slapen dan mijn vrouw. Dan ben ik eindelijk alleen en kan ik nadenken. Ik zet de tv uit, breng de glazen naar de keuken en zet het kaasplankje in de koelkast. Als boven de geluiden van Magda zijn verstomd, stap ik door de keukendeur naar buiten, zo geruisloos als ik kan, en knoop tussen de phlox en de stokrozen mijn broek open en laat het avondwater de vrije loop, ontspanning op en top. Ik probeer een ster te zien of de maan dan toch, en stap tenslotte met een fris hoofd het huis weer in. Dan pas ga ik zitten, in de stoel waarin ik het liefste zit. En dan kan mijn hoofd de dag opruimen zoals even daarvoor mijn handen de keuken en de kamer. Als ik een uur later de trap op strompel, een goed glas whisky laat op mijn leeftijd wel zijn sporen na, is het boven stil, op de ruisende ademhaling van mijn vrouw na. Een goede slaper is ze, op haar rug deint ze door dromenland, de geluiden die ze voortbrengt zijn als d...