Rode aansteker - Tony Coppo - illustratie: Miranda Litjens - We staan stil omdat er iets brandt. Lore en ik, in de Volvo die ze drie jaar geleden kocht zonder mij te vragen welke kleur. Ze koos antraciet, alsof antraciet een kleur is. Voor ons staan twintig, misschien vijfentwintig wagens, remlichten die aan- en uitgaan zonder dat er iemand vooruitkomt. Ik tel ze niet. Ik schat. Schatten is iets wat ik altijd ben blijven doen: hoeveel minuten voor Lore thuiskomt van de balie, hoeveel zinnen ik nog kan schrijven voor ze de deur opendoet, hoeveel kilo ze is bijgekomen sinds de zomer. Zulke dingen. 'Opstopping,' zegt Lore. 'Ja,' zeg ik. Mijn handen liggen in mijn schoot, op de plooi van mijn goede broek. Ik heb ze daar gelegd toen we instapten en sindsdien niet meer verplaatst. Ze ruiken naar petroleum. Ik heb ze nochtans gewassen, twee keer, met haar dure zeep van de apotheek, en het zit nog altijd in de nagels. Lore snuift een keer, een korte rimpel bij haar neusvleugels...
Posts
Manuscripten gezocht
We zoeken weer Proeflezers & Recensenten Ontvang een gratis boek!