De wereld die terugkeek - GJ Wood - illustratie: Peter Meijer - Hij heette Emanuel, was vierentwintig jaar, woonde in een enkelvoudige bovenwoning aan de Tweede Helmersstraat waar de verf van de plinten bladderde in de vorm van continenten, en hij schilderde al elf jaar aan hetzelfde doek. Dat wil zeggen: hij had elf jaar geleden een doek gekocht bij Van Beekum, van Belgisch linnen van honderdtwintig bij tachtig, en hij had het gespannen op een spieraam dat hij zelf had getimmerd van vurenhout dat hij van zijn vader had gekregen, die in 1954 was overleden aan een hartverlamming tijdens het sorteren van postzegels. Sindsdien had hij geen dag overgeslagen. Elke avond, na zijn werk op het hoofdkantoor van de Gemeentelijke Energiebedrijven waar hij de klachten over na-ijling van meters registreerde, waste hij zijn kwasten in terpentijn, zette een kop koffie die hij liet trekken terwijl hij de sigarenpeuk van de vorige dag uit de asbak peuterde, en liep hij naar de eetkamer, die hij zijn at...