Verhaal van de Maand

Het voorrecht van dode dingen - Michael Vonk - illustratie: Peter Meijer - Het gips kraakte tussen mijn vingers als droge sneeuw toen ik de duim van Kars op zijn linkerjukbeen drukte. ‘Beweeg niet,’ zei ik. ‘Als je nu ademhaalt door je neus, trekt de mal vacuüm en krijg je de onderlip van een ander.’ Kars bleef stil. Zijn ogen, twee doffe kiezels onder zware, borstelige wenkbrauwen, staarden naar het afbladderende stucwerk boven de werkbank. Uit de radio aan de muur klonk geen muziek, alleen het zachte gesis van een frequentie die tussen twee zenders in zat gevangen. De geur van koude lijnolie, natte klei en de muffe adem van de kachel vulde de kamer van vier bij vier meter. ‘Is het erg?’ vroeg hij. Zijn stem klonk als een schuurlat over hardhout. ‘Wat?’ ‘De scheefheid.’ Ik pakte de koperen passer van het plankje boven het stopcontact, zette de dunne punten tegen zijn mondhoeken en mat de afstand tot zijn oorlellen. ‘Drie millimeter naar rechts,’ zei ik. ‘Dat is niets. Niemand is symme...