Hoedster van wraak - Claudia Leutscher - illustratie: Jo Neels - 1. De smaak van modder vult mijn mond. De lauwe druppels uit de plas lessen mijn dorst amper. Toch druk ik mijn mond opnieuw tegen de vochtige aarde. Na zo lang in de kerker opgesloten te zitten kokhals ik niet eens meer van de aardse smaak. Mijn maag rommelt woest en de kettingen aan mijn polsen rinkelen wanneer ik rechtop ga zitten. Ik laat mijn hoofd tegen de bakstenen muur rusten. Vier dagen lang tuurde ik naar de soldaten die met dienbladen passeerden. Geen kruimel beschimmeld brood of beker regenwater werd mijn cel binnen geschoven. Waarschijnlijk hebben ze bevel gekregen om heksen uit te hongeren. Niets breekt een mens sneller dan honger, dorst en de angst voor de dood. Maar ze beseffen niet dat ik mijn hele leven al met één voet in het hiernamaals sta. Laat ze me uithongeren zoveel ze willen. Dat kan ik wel aan. Er zijn ergere dingen. De zwaarste marteling hierbinnen zijn… zij. Ze staan in de hoeken, lurken in de ...