Ik... dichter/moordenaar - Peter Meijer - illustratie: Jo Neels Het was eind mei en koud voor de tijd van het jaar, slechts een graad of dertien. De zon bleef weg, alsof ze zich ergens achter een wolkenmuur had teruggetrokken en mij niet geboren wilde zien worden. Aan het begin van de avond gleed ik uit het lichaam van mijn moeder, een overgang van warm naar koel. Er was niets feestelijks aan. Eerder het gevoel dat ik aan iets begon waar niemand om had gevraagd. Het huis waarin ik ter wereld kwam, geloofde in orde en netheid en beschikte over de bijbehorende Calvinistische handleiding. Kerk, Bijbel en gehoorzaamheid waren de drie pilaren waarop men de dag liet rusten. Het gezin waarin ik opgroeide geloofde in zondagsrust en niet in plezier of verlangen. Maar verlangen heeft zijn eigen wet, het luistert niet naar psalmen, het zoekt een uitweg in huid, in adem, in de gaten tussen verboden gedachten.